Killer Bean jest szorstki, absurdalny i w pewnym sensie genialny

Wiele strzelanek stara się wyglądać poważnie. Kamizelki taktyczne, ponurzy żołnierze, te same szare magazyny, ci sami wściekli mężczyźni krzyczący do radia. Jest też Killer Bean, gra, w której najbardziej śmiercionośną rzeczą na mapie są dosłownie ziarna kawy z bronią. Brzmi to jak żart i prawdę mówiąc, po części nim jest, ale najzabawniejsze jest to, że pod całym tym szaleństwem kryje się prawdziwa strzelanka.

Konfiguracja jest prosta w najlepszy możliwy sposób. Killer Bean jest nieuczciwym zabójcą, który zwrócił się przeciwko ludziom, dla których pracował, a teraz musi zniszczyć Agencję Cienia i prawie każde uzbrojone ziarenko na tyle głupie, by stanąć mu na drodze. Jest to rodzaj fabuły, która dokładnie wie, czym jest. Nie jesteś tu dla emocjonalnych monologów czy realistycznego dramatu wojskowego. Jesteś tutaj, aby kopać drzwi, nurkować przez kule, kraść pojazdy, niszczyć bossów i oglądać, jak fasolki są absolutnie usuwane w zwolnionym tempie.

Za każdym razem inna rozgrywka

To, co wyróżnia Killer Bean, to nie tylko głupio genialny pomysł grania jako ziarenko w strzelance, ale sposób, w jaki gra łączy to ze strukturą roguelite. Każda kampania zbudowana jest wokół wysp proceduralnych, zmieniających się misji, losowych broni, różnych wrogów, frakcji, łupów, umiejętności, bossów i pojazdów. Jedna misja może zmusić gracza do walki ze złymi ziarnami, podczas gdy w innej będzie musiał stawić czoła najemnikom, pirackim komandosom lub innym dziwnym zagrożeniom na mapie.

Rozgrywka przeskakuje między akcją pierwszoosobową i trzecioosobową, co zapewnia jej sporą elastyczność. Możesz strzelać do wrogów z pistoletów, używać bullet time, walczyć w zwarciu, jeździć samochodem, zbierać nowy sprzęt i powoli budować Killer Beana, by stał się większym problemem dla wszystkich innych. Istnieją również dodatkowe tryby, takie jak Battle Arena i The Party, które brzmią dokładnie tak absurdalnie, jak powinny.

Pod pewnymi względami roguelite'owy chaos przywodzi na myśl coś w rodzaju Risk of Rain 2, zwłaszcza z pomysłem, by każdy bieg zamieniał się w dziwną katastrofę. Killer Bean jest oczywiście znacznie głupszy, ale ta sama energia "jeszcze jednego biegu" jest wyraźnie częścią uroku.

To powiedziawszy, wciąż jest to gra z wczesnego dostępu i można to poczuć. Są niedoróbki, niezgrabne momenty i systemy, które wciąż potrzebują więcej czasu na dopracowanie. Ale pomysł jest silny, osobowość jest głośna, a całość ma rodzaj dziwnego uroku, którego nie można uzyskać w bezpieczniejszych strzelankach.

Zanim wskoczysz do gry, skorzystaj z naszej porównywarki cen, aby znaleźć najlepsze ceny Killer Bean i złapać ofertę, która jest dla Ciebie najbardziej sensowna.